تأثیر سر و صدای محیط بر پرورش شترمرغ ها

تأثیر سر و صدای محیط بر پرورش شترمرغ ها

در کار پرورش شترمرغ توجه به این نکته که سر و صدا عامل استرس زای مهمی برای جوجه شترمرغ ها می باشد، دارای اهمیت است. معمولاً پرندگان به صداهای ثابت در محیط پرورشی عادت می کنند ولی تغییرات ناگهانی در صداهای محیط می تواند آن ها را بترساند. برای مثال، جوجه ها به راحتی چرخش فن ها را در طول روز و شب می پذیرند و به آن عادت می کنند اما توقف ناگهانی یا شروع ناگهانی پس از یک دوره آرامش آنها را می ترساند. از آن جایی که واکنش حاصل از ترس جوجه شترمرغ معمولاً دویدن است لذا در صورت وجود استرس جوجه ها به این سو و آن سو دویده و با برخورد با دیوارها یا زمین خوردن زمینه ی آسیب دیدن خودشان را فراهم خواهند کرد.

پخش صدای رادیو در محیط پرورش شترمرغ اغلب به جوجه ها تلقین می کند که پرورش دهندگان در محیط حاضر هستند، اما رادیوها نباید دارای صدای بلند باشند چرا که تغییرات بلند در گام های موسیقی می تواند پرندگان را بترساند.

بسیار مهم است که کارهای ساختمانی یا تغییراتی در سالن پرورش جوجه شترمرغ ها حداقل باشد. سعی کنید امکانات مورد نیاز را قبل از آوردن جوجه ها به اتاق پرورشی کامل کنید. صداهای بلند که به وسیله چکش ها و یا دریل ایجاد می شوند برای جوجه ها بسیار استرس زا هستند.

جوجه ها جایی را برای فرار و یا پنهان شدن از سر و صدا ندارند و متوجه نیستند که خطری آنها را تهدید نمی کند. عوامل استرس زا ممکن است مصرف خوراک را کاهش دهند و رفتارها و عادت های ناپسندی مانند نوک زدن به پر و بال و سر و انگشت و پا را در میان جوجه ها به وجود آورد. به طور کلی آسایش جوجه ها را نسبت به آسایش کارگران در درجه اول اهمیت قرار دهید و سروصدا را همواره ثابت و کم نگه دارید و از سروصدای ناگهانی و بلند اجتناب کنید.

پیام بگذارید